ES6 – Τι μπορώ να χρησιμοποιήσω σήμερα;

21 Σεπ 2016 | JavaScript

Δεν επιτρέπονται τα σχόλια.


Το ακόλουθο άρθρο είναι ένα guest post του Ryan Christiani. Ο Ryan είναι καθηγητής στο HackerYou και έχει εργαστεί σε μια σειρά από βίντεο με όνομα «Let’s Learn ES6″. Ο Ryan προσφέρθηκε να μοιραστεί μερικές από τις πληροφορίες που παρέχει στην σειρά με των βίντεο του με την μορφή Tutorial, που νομίζω πως είναι μια τέλεια ευκαιρία για όλους μας να δούμε λίγο καλύτερα την ES2015.

Από που προκύπτει το όνομα;

Τον Ιούνιο του 2015, η μεγαλύτερη προσθήκη στην γλώσσα προγραμματισμού JavaScript ολοκληρώθηκε. Το επίσημο όνομα της είναι ECMAScript 2015, και μερικές φορές αποκαλείτε «ES6» ή από τώρα όλο και ποιο συχνά αποκαλείτε ως «ES2015». Αυτή η έκδοση της JavaScript αποτελεί το αποκορύφωμα ετών εργασίας για την προσθήκη νέων χαρακτηριστικών.

Καθώς κινούμαστε προς τα μπροστά, θα κυκλοφορήσει στο προσεχές μέλλων η έκδοση ECMAScript 2016, που πιθανών θα την αποκαλούμε «ES7» ή «ES2016». Ο στόχος είναι να υπάρχουν ετήσιες εκδόσεις.

Οι περισσότεροι browsers σήμερα έχουν αρχίσει να υλοποιούν την ES6, αλλά η υποστήριξη όλων των χαρακτηριστικών διαφέρει μεταξύ τους. Αν θέλετε, μπορείτε να δείτε την τρέχουσα συμβατότητα με τους browsers χρησιμοποιώντας αυτόν τον πίνακα.

Εργαλεία όπως είναι το Babel μας επιτρέπουν να γράφουμε νέο κώδικα σε ES6 σήμερα και κάνοντας με μια διεργασία που αποκαλείτε «transpiling» ( σαν να λέμε επεξεργασία ) μετατρέπει τον κώδικα που είναι γραμμένος σε ES6 σε κώδικα παλαιότερων εκδόσεων της JavaScript, που έχει ως αποτέλεσμα καλύτερη συμβατότητα με όλους τους γνωστούς browsers. Το transpiling λειτουργεί περίπου σαν το SASS. Αρχικά γράφετε τον κώδικα σας σε SASS και ο επεξεργαστής το μετατρέπει σε κλασικό CSS.

Επισκόπηση

Σε αυτό το άρθρο θα δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά της νέας έκδοσης που είναι διαθέσιμα για να τα χρησιμοποιήσετε σήμερα ως developer.

Θα ρίξουμε μια ματιά στις λέξεις κλειδιά let και const, πως να δημιουργήσετε κυριολεκτικά πρότυπα (template literals) για να κάνετε ποιο εύκολα συνένωση αλφαριθμητικών και μεταβλητών, το νέο συντακτικό συναρτήσεων με βέλος, τον τελεστή spread και παραμέτρους rest! Ακολουθεί ο πίνακας με τα περιεχόμενα:

  1. let και const
  2. Κυριολεκτικά πρότυπα
  3. Συναρτήσεις βέλους
  4. Τελεστής spread
  5. Παράμετροι rest

Αυτές οι προσθήκες μπορούν να κάνουν την συγγραφή κώδικα JavaScript πραγματική απόλαυση!

Let και const

Οι let και const είναι δυο νέες λέξεις κλειδιά που είναι πλέον διαθέσιμες στην έκδοση ES6. Και οι δυο χρησιμοποιούνται για την δήλωση μεταβλητών, ωστόσο υπάρχει ένα σημαντικό χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί από την λέξη κλειδί var. Οι let και const δημιουργούν μεταβλητές που είναι διαθέσιμες σε ένα συγκεκριμένο πεδίο δράσης.

Όταν χρησιμοποιείτε την λέξη κλειδί var για την δημιουργία μεταβλητών, τότε η μεταβλητές αυτές ανήκουν στο πεδίο δράσης της συνάρτησης της οποίας έχουν δηλωθεί. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως η μεταβλητή είναι διαθέσιμη στον κορμό της συνάρτησης της οποία έγινε η δήλωση, και σε κάθε άλλη συνάρτηση που έχει δηλωθεί στον κορμό της ίδιας γονικής συνάρτησης, αλλά η συγκεκριμένη μεταβλητή δεν μπορεί να είναι διαθέσιμη έξω από τον κορμό της συνάρτησης που έγινε η δήλωση. Επιπλέον αν δηλώσετε μια μεταβλητή με την χρήση της var έξω από τον κορμό μιας συνάρτησης, τότε αυτή η συνάρτηση θα είναι καθολικά διαθέσιμη.

Ένα κοινό πρόβλημα που προκύπτει συχνά με τις μεταβλητές που έχουν δηλωθεί με την λέξη κλειδί var εμφανίζεται στον βρόχο for.

Η αυστηρή λειτουργία είναι ένας τρόπος να συμμετάσχει ο κώδικας σας σε μια έκδοση της JavaScript που επιδιορθώνει κάποια λάθη στην γλώσσα, μετατρέποντας τα σε σφάλματα. Απαγορεύει επίσης τη σύνταξη που πιθανών να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον! Για παράδειγμα, σε αυστηρή λειτουργία, δεν μπορείτε να δηλώσετε μεταβλητές με όνομα let. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αυστηρή λειτουργία, διαβάστε την σελίδα του MDN για αυτό το θέμα.

Σημείωση: Αν χρησιμοποιείτε Babel, τότε δεν είναι απαραίτητο να ανησυχείτε για την αυστηρή λειτουργία γιατί το εισάγει αυτόματα στον κώδικα μας, αλλά συχνά αξίζει τον κόπο να γνωρίζουμε τι πραγματικά συμβαίνει.

Ένα πλαίσιο στην JavaScript είναι οτιδήποτε μεταξύ των {}. Έτσι λοιπόν, όταν συζητάμε για πεδίο δράσης πλαισίου, αυτό σημαίνει πως κάθε μεταβλητή που δηλώνετε μέσα σε αγκύλες, ότι θα υπάρχει μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Η var είναι πεδίου δράσης συνάρτησης, οπότε δημιουργώντας μια μεταβλητή μέσα σε ένα πλαίσιο με την var θα κάνει αυτή την μεταβλητή διαθέσιμη και εκτός αυτού του πεδίου.

Όταν δηλώνετε μια μεταβλητή με την λέξη κλειδί let τότε η μεταβλητή που θα δημιουργηθεί θα είναι διαθέσιμη μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο.

Με την let μπορούμε να δηλώνουμε μεταβλητές μόνο για το πλαίσιο που τις χρειαζόμαστε. Αν ρίξουμε τώρα μια ματιά στο παράδειγμα του βρόχου for με αντικατάσταση της λέξης κλειδί var με την λέξη κλειδί let

Τώρα με την let λειτουργεί όπως θα θέλαμε αρχικά.

Η λέξη κλειδί const λειτουργεί ακριβώς όπως και η let με μία όμως διαφορά. Από τη στιγμή που η τιμή της μεταβλητής δηλωθεί, τότε δεν αλλάζει ποτέ ξανά. Η μεταβλητές που έχουν δηλωθεί με την λέξη κλειδί const είναι μόνο για ανάγνωση.

Στην περίπτωση που θελήσετε να αναθέσετε μια νέα τιμή σε μία μεταβλητή που έχει δηλωθεί με την const τότε ο browser θα δημιουργήσει ένα σφάλμα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν μπορείτε να κάνετε κάτι σας αυτό:

Με την χρήση της const δεν δημιουργούμε μια αμετάβλητη τιμή. Η τιμή που έχουμε αποθηκεύσει στην μεταβλητή person εξακολουθεί να είναι ένα αντικείμενο, ωστόσο μόλις αλλάξαμε μια ιδιότητα μέσα σε αυτό το αντικείμενο. Στην περίπτωση που επιθυμείτε να κλειδώσετε ένα αντικείμενο ώστε να μην επιτρέπεται η αντικατάσταση των τιμών του εσωτερικά, τότε διαβάστε για το Object.freeze().

Πότε να χρησιμοποιώ let και πότε const στην ES6

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν διαμάχες για το πότε πρέπει να χρησιμοποιεί κάποιος την let και πότε την const. Ο γενικός κανόνας είναι πως αν γνωρίζεται πως η αρχική τιμή της μεταβλητής σας δεν πρόκειται να αλλάξει κατά την εκτέλεση του κώδικα σας, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την const. Αν η τιμή της μεταβλητής σας, γνωρίζεται πως πρόκειται να αλλάξει κατά την εκτέλεση του κώδικα σας τότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε την let. Επιπλέον θα πρέπει να γνωρίζεται πως αν δηλώσετε κάποιες από τις μεταβλητές σας με την λέξη κλειδί const, τότε μπορείτε να βοηθήσετε τον browser να κάνει κάποιες βελτιώσεις με απώτερο σκοπό την καλύτερη απόδοση του κώδικας σας.

Κυριολεκτικά πρότυπα

Στην ES2015 υπάρχει ένας νέος τρόπος για την δήλωση αλφαριθμητικών και παρέχει και μια σειρά από επιπλέον πλεονεκτήματα. Μέχρι στιγμής αν θέλετε να δηλώσετε ένα αλφαριθμητικό , μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είτε » είτε «».

Τώρα αν θέλετε να ενώσετε αλφαριθμητικά μαζί μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον τελεστή +.

Το πρόβλημα με αυτό τον τρόπο είναι πως όταν το κείμενο που θέλετε να ενώσετε μεγαλώνει πολύ, και έχει και πολλές μεταβλητές για να συνδεθούν στο κείμενο, τότε αρχίζει να γίνεται όλο και ποιο σύνθετο, και ο κώδικας γίνεται όλο και ποιο άσχημος. Η λύση στο πρόβλημα είναι τα κυριολεκτικά πρότυπα.

Για να δημιουργήσουμε ένα κυριολεκτικό πρότυπο, χρησιμοποιούμε τα πίσω εισαγωγικά ` σε θέση από τα μονά ή διπλά εισαγωγικά.

Η συμπεριφορά τους είναι ίδια με αυτή των κανονικών εισαγωγικών, αλλά υπάρχει μια διαφορά. Με τα κυριολεκτικά πρότυπα, η σύνθεση αλφαριθμητικών είναι πολύ ποιο εύκολη.

Παρατηρήστε το συντακτικό ${} μέσα στο κείμενο. Αυτό αποτελεί μια θέση προβολής μιας μεταβλητής μέσα στο αλφαριθμητικό. Μας βοηθάει να συνθέσουμε το τελικό αλφαριθμητικό, και ο brower θα αντικαταστήσει την έκφραση ${} με την κατάλληλη τιμή κατά την εκτέλεση του κώδικα. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε πλέον να ενώσουμε μεγάλα αλφαριθμητικά πολύ ποιο εύκολα.

Μία άλλη ευκολία που μας παρέχει αυτό το νέο συντακτικό είναι η χρήση εκφράσεων οι οποίες εκτελούνται πριν την αντικατάσταση και η αντικατάσταση περιέχει την νέα υπολογισμένη τιμή.

Πολλαπλές γραμμές

Ένα τελευταίο πράγμα που πρέπει να δούμε για τα κυριολεκτικά πρότυπα είναι πως μπορούν να διαχειριστούν αλφαριθμητικά πολλαπλών γραμμών. Με τα απλά αλφαριθμητικά, αν θέλετε να εμφανίσετε ένα κείμενο σε περισσότερες από μια γραμμές θα πρέπει να κάνετε κάτι σας αυτό.

Βάζοντας λοιπόν το \n στο αλφαριθμητικό σας, θα υποχρεώσετε τον browser να δημιουργήσει μια νέα γραμμή. Αν πάλι προσπαθήσετε να βάλετε μοιράσετε μόνοι σας το αλφαριθμητικό σε δυο γραμμές όπως εδώ:

Τότε ο brower σας θα παράγει ένα σφάλμα Uncaught SyntaxError: Unexpected token ILLEGAL. Ωστόσο με τα κυριολεκτικά πρότυπα αυτό επιτρέπεται και έτσι μπορούμε να βάλουμε νέες γραμμές στο κείμενο μας, σε όποιο σημείο εμείς επιθυμούμε.

Αυτό μας επιτρέπει να οργανώσουμε την HTML μας, με τέτοιο τρόπο που να είναι σαφώς ποιο καθαρή!

Συναρτήσεις βέλους

Οι συναρτήσεις βέλους είναι ένα νέο συντακτικό για την δημιουργία συναρτήσεων στην ES6.  Το νέο αυτό συντακτικό δεν αντικαθιστά ούτε και καταργεί το υφιστάμενο συντακτικό function() {} για δημιουργία συναρτήσεων, αλλά στο εξής θα το συναντάμε όλο και ποιο συχνά. Το νέο συντακτικό μοιάζει με αυτό:

Το βασικό σημείο αυτού του νέου συντακτικού είναι η απουσία της λέξης κλειδί function κατά την δήλωση της συνάρτησης. Αντί για την λέξη κλειδί function τώρα χρησιμοποιούμε τους χαρακτήρες => ( ή το παχύ βέλος 🙂 ). Η κλήση της συνάρτησης μπορεί να γίνει τώρα όπως με κάθε άλλη συνάρτηση μέχρι τώρα:

Στην πραγματικότητα υπάρχουν μερικοί διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορείτε να ορίσετε μια συνάρτηση βέλους. Για παράδειγμα, αν μια συνάρτηση επιστρέφει απλά μια τιμή και δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κορμό της συνάρτησης, μπορούμε να απορρίψουμε τις αγκύλες {} και την λέξη κλειδί return.

Στην συγκεκριμένη δήλωση συνάρτησης η λέξη κλειδί return υπονοείτε, και δεν είμαστε υποχρεωμένοι να την εισάγουμε. Μία ακόμα διαφορά είναι πως αν η συνάρτηση έχει μόνο μια παράμετρο, τότε μπορούμε να παραλείψουμε και τις παρενθέσεις () του ορισμού της συνάρτησης.

Στην περίπτωση που δεν υπάρχουν παράμετροι για να χρησιμοποιηθούν, τότε θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα άδειο ζεύγος παρενθέσεων.

Επίσης υπάρχει ακόμα ένας τρόπος για να γράψετε συναρτήσεις χωρίς παραμέτρους όπου αντί για ένα ζεύγος παρενθέσεων αλλά με την χρήση μιας κάτω παύλας _.

Συναρτήσεις βέλους και functional προγραμματισμός

Λόγο του μικρού μήκους των συναρτήσεων βέλους, και λόγο του ότι οι περισσότερες λειτουργίες στον functional προγραμματισμό απαιτούν πολύ λίγες ενέργειες στον κορμό της συνάρτησης, το συντακτικό των συναρτήσεων βέλους είναι κατάλληλες για αυτό τον τρόπο προγραμματισμού!

Όπως βλέπετε το νέο συντακτικό σας επιτρέπει να πραγματοποιήσετε την λειτουργία αυτή σε μία μόνο γραμμή.

Η λέξη κλειδί this

Ένα σημείο που θα πρέπει να προσέξετε όταν δουλεύεται με συναρτήσεις βέλους είναι ο τρόπος που χειρίζονται την λέξη κλειδί this. Δείτε για παράδειγμα μια μέθοδο σε ένα αντικείμενο.

Μέσα στην μέθοδο sayName, η λέξη κλειδί this είναι δεμένη με το αντικείμενο person. Έτσι όταν εκτελείτε την μέθοδο επιστρέφει Νίκος. Σε μία συνάρτηση βέλους, η λέξη κλειδί this έχει λεξιλογικό πεδίο δράσης (lexically scoped). Αυτό σημαίνει πως το πεδίο δράσης της συνάρτησης είναι δεμένο με το περιβάλλον στο οποίο έχει δηλωθεί. Η τιμή της this αναφέρετε στο πεδίο δράσης του γονέα.

Σε αυτό το παράδειγμα, αν αλλάξουμε την μέθοδο sayName από ανώνυμη συνάρτηση σε συνάρτηση βέλους τότε επιστρέφει undefined ! Αυτό συμβαίνει γιατί η λέξη κλειδί this είναι δεμένη λεξιλογικά, και σε αυτή την περίπτωση θα αναφέρετε στο αντικείμενο window, στο οποίο δεν υπάρχει η ιδιότητα firstName. Βέβαια υπάρχουν και περιπτώσεις που αυτός ο τρόπος λειτουργίας είναι αποδεκτός. Δείτε το παράδειγμα που ακολουθεί:

Αν τρέξετε αυτό το κομμάτι κώδικα θα πάρετε το σφάλμα Uncaught TypeError: Cannot read property ‘firstName’ of undefined. Η λέξη κλειδί this στην callback συνάρτηση .forEach() δεν αναφέρετε σε κάποιο αντικείμενο (σε αυστηρή λειτουργία, σε μη αυστηρή λειτουργία αναφέρετε στο αντικείμενο window). Αλλά αν αντικαταστήσουμε την callback με μία συνάρτηση βέλους, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την λεξιλογική σύνδεση της this και να πάρουμε την τιμή που θέλουμε.

Σε αυτή την περίπτωση η λέξη κλειδί this είναι δεμένη με το αντικείμενο person.

Τελεστής Spread

Ορισμένες φορές προσπαθούμε να κάνουμε κάποιες εργασίες με ένα πίνακα που είναι αδύνατες ! Για παράδειγμα ας υποθέσουμε πως έχουμε ένα πίνακα με αριθμούς του οποίου θέλουμε να βρούμε τον μεγαλύτερο μεταξύ των αριθμών αυτών. Η συνάρτηση Math.max μοιάζει να είναι η κατάλληλη λύση για αυτό το πρόβλημα.

Η μέθοδος Math.max παίρνει μια λίστα από τιμές χωρισμένες με κόμματα και επιστρέφει την μεγαλύτερη τιμή. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να περάσουμε ένα πίνακα ως παράμετρο αυτής της μεθόδου. Υπάρχει βέβαια μια μέθοδος που ονομάζεται .apply() και παίρνει ένα πίνακα και καλεί μια συνάρτηση σαν να την είχαμε καλέσει χρησιμοποιώντας τιμές χωρισμένες με κόμματα

Η πρώτη παράμετρος της apply είναι το αντικείμενο που θέλουμε να περάσουμε στην λέξη κλειδί this όταν καλούμε την μέθοδο Math.max, σε αυτό το παράδειγμα έχουμε εισάγει την τιμή null. Η δεύτερη παράμετρος είναι ο πίνακας που θέλουμε να περάσουμε στην συνάρτηση.

Αυτή η λύση βέβαια μοιάζει να είναι λίγο σύνθετη. Υπάρχει άραγε ποιο εύκολος τρόπος για να πάρουμε το ίδιο αποτέλεσμα με ποιο εύκολο και ευδιάκριτο τρόπο;

Εισαγωγή στον τελεστή spread

Στην ES6 υπάρχει ο τελεστής spread, και το συντακτικό του είναι το ακόλουθο:

Αυτό το εργαλείο «απλώνει» – «διασπείρει» τα στοιχεία ενός πίνακα! Πρακτικά απλώνει τα στοιχεία με την σειρά που βρίσκονται στον πίνακα. Τώρα που μάθαμε τι πραγματικά κάνει, μπορούμε να δοκιμάσουμε να αντικαταστήσουμε την μέθοδο apply με τον τελεστή spread.

Στο παράδειγμα αυτό, η τελεστής spread θα ξεδιπλώσει τα στοιχεία του πίνακα και θα τα περάσει ως μια λίστα χωρισμένη με κόμματα στην μέθοδο max.

Χρησιμοποιώντας τον τελεστή spread για συνένωση πινάκων

Επιπλέον, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον τελεστή spread για να ενώσετε πίνακες μεταξύ τους! Εφόσον ο τελεστής spread εξάγει τα στοιχεία ενός πίνακα, μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε για να εξάγουμε τα στοιχεία πινάκων μέσα σε ένα άλλο πίνακα!

Παράμετροι rest

Ο τελεστής spread μας επιτρέπει να περάσουμε ένα πίνακα με στοιχεία σε μία συνάρτηση. Από την άλλη πλευρά, οι παράμετροι rest μας επιτρέπουν να διαχειριστούμε όλες τις παραμέτρους που έχουν περάσει σε μια συνάρτηση! Όπως και με τον τελεστή spread, ο τελεστής rest χρησιμοποιεί τις τρις τελείες στην αρχή του ονόματος της μεταβλητής.

Ας δούμε ένα παράδειγμα. Ας υποθέσουμε πως έχουμε μια συνάρτηση που μπορεί να δεχτεί ένα οποιοδήποτε σύνολο μεταβλητών και επιστρέφει το άθροισμα τους.

Χωρίς την βοήθεια του τελεστή rest πρέπει να κάνουμε χρήση της παραμέτρου arguments, και να χρησιμοποιήσουμε την μέθοδο call με αυτό τον τρόπο Array.prototype.slice.call(arguments). Τι πραγματικά όμως κάνει η γραμμή const numbers = Array.prototype.slice.call(arguments);. Η παράμετρος arguments είναι ένα αντικείμενο που μοιάζει με πίνακα, που σημαίνει πως δεν είναι ένας πραγματικός πίνακας, αλλά αποτελεί μια συλλογή από τιμές που πέρασαν ως παράμετροι στην συνάρτηση.

Ωστόσο, αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε μια μέθοδο για πίνακες όπως είναι η reduce θα πρέπει να κάνουμε μερικά κόλπα.

Η JavaScript αποτελείτε από ένα μεγάλο αριθμό αντικειμένων. Όλα αυτά τα αντικείμενα έχουν ένα γονικό αντικείμενο από το οποίο κληρονομούν τις μεθόδους και τις παραμέτρους τους. Αυτό συμβαίνει μέσω της ιδιότητας prototype. Το αντικείμενο Array έχει την μέθοδο .slise() την οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να δημιουργήσουμε ένα πίνακα από τις τιμές του arguments. Χρησιμοποιώντας την μέθοδο call μπορούμε να καλέσουμε την μέθοδο slice στο prototype με παραμέτρους για να μπορέσουμε εν τέλι να δημιουργήσουμε ένα πίνακα.

Χρησιμοποιώντας τον τελεστή rest

Τελικά με τον τελεστή rest τα πράγματα είναι σαφώς ποιο απλοποιημένα. Οι παράμετροι rest δημιουργούν ένα πραγματικό πίνακα από τις παραμέτρους που περνιούνται σε μια συνάρτηση, οπότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μεθόδους όπως η reduce άμεσα πάνω σε αυτές. Αυτό μας δίνει την ελευθερία να κάνουμε παρόμοια πράγματα σαφώς ποιο εύκολα.

Είναι σημαντικό να γνωρίζεται πως μπορείτε να αναμίξετε κανονικές παραμέτρους και rest παραμέτρους σε μια συνάρτηση. Για παράδειγμα δείτε μια συνάρτηση που παίρνει ως πρώτη παράμετρο ένα πολλαπλασιαστή και μετά μια σειρά από αριθμούς τους οποίους πολλαπλασιάζει και επιστρέφει.

Στην την παραπάνω συνάρτηση έχουμε ορίσει την πρώτη παράμετρο ως πολλαπλασιαστή, και από εκεί και πέρα όσοι παράμετροι προστεθούν πολλαπλασιάζονται με τον πρώτο αριθμό και επιστρέφονται ως πίνακας.

Η JavaScript κινείτε προς τα εμπρός

Στην ES6 υπάρχει μεγάλος αριθμός νέων χαρακτηριστικών τα οποία δεν καλύψαμε εδώ. αλλά τα όσα έχετε διαβάσει μέχρι στιγμής σας δίνουν μια καλή ιδέα για το νέο συντακτικό και τις προσθήκες της γλώσσας. Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα, παρακολουθήστε την σειρά «Let’s Learn ES6» στο YouTube.

Πηγή : CSS-TRICKS

Περισσότερα για τον CorfuGmr

CorfuGmr

Ονομάζομαι Νίκος και ασχολούμαι με το internet και την κατασκευή ιστοσελίδων από το 1998. Σήμερα, μετά από 12 χρόνια γεμάτα με ενημέρωση, εκπαίδευση και εξάσκηση έχω ανεβάσει σε ένα άλλο επίπεδο τις γνώσεις μου και τις τεχνικές μου. Στα άρθρα μου προσπαθώ να σας δείξω τα μικρά, αλλά σημαντικά πράγματα που με έχουν ανεβάσει σε αυτό το επίπεδο.








Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα.

Συγνώμη, τα σχόλια για αυτό το άρθρο είναι κλειστά.



^
Top
css.php